Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Müzik...)
(...)
(Müzik)
(Kapı gıcırdıyor)
(Gerilim müziği)
(Kapı gıcırdıyor)
(Gerilim müziği)
Şimdi, en heyecanlı kısım başlıyor.
Buradan yürüyeceğiz, sonra orada bir tane duvar var.
O duvarın üstünden atlayacağız, yola çıkacağız. Yola çıkınca da...
...var gücümüzle koşacağız, tamam mı? Anlaştık mı?
-Tamam. -Hadi. Gel.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Bahar) Bekleyin, bir bakayım. Yavaş, bekleyin.
(Gerilim müziği)
(Bahar) Hadi, çok hızlı koşacaksınız.
(Bahar) Bir, iki, üç. Hadi koş, koş, koş!
(Bahar nefes alıyor) (Gerilim müziği)
(Bahar) Hadi.
-(Doruk) Arif abi. -(Bahar) Arif.
(Sarp) Bahar!
(Gerilim müziği...)
(...)
-(Bahar) Arif! -Bahar!
Arif, ne olur sen karışma.
(Bahar) Bırak! Ben halledeceğim.
-Ben-- -(Doruk) Baba, baba!
-(Bahar) Doruk! -Biz seni kanırdık.
-(Bahar) Doruk! Dur, dur! -(Doruk) Biz seni kandırdık.
Biz seni kandırdık.
(Gerilim müziği)
Sarp...
...lütfen!
(Gerilim müziği)
Doruk, hiçbir yere gitmiyor.
Sarp lütfen!
(Gerilim müziği)
Hele gece yarısı, bir serserinin arabasıyla...
...evden kaçarak, hiçbir yere gitmiyor.
Durun, durun! Ne yapıyorsunuz? Çocuklar var! Sarp lütfen!
(Köpekler havlıyor) (Gerilim müziği...)
(...)
Doruk'u eve götürün. Hemen!
Yapma böyle lütfen. İzin ver gidelim.
İzin ver, seninle konuşayım.
Bir anlatayım sana.
(Bahar) Yalvarırım sana, bir dinle beni.
Sarp ben, ben burada kalamam artık.
-Sarp lütfen! -(Nisan) Anne!
Sakin ol tamam. Bir şey yok, bir şey yok.
(Bahar) Sarp bir dinle beni lütfen. Nisan tamam. Lütfen sakin ol.
-(Nisan) Anne! -İçeri geçeceksin.
-(Bahar) Sakin ol, korkma kızım. -(Sarp) Hiçbir şey yok. Korkma kızım.
-Anne! -(Bakar) Korkma! Konuşacağız...
...sadece. Korkma!
Sarp...
...izin ver gidelim.
-Lütfen! -Tamam.
Hadi git.
Hadi. Gidebilirsin.
(Sarp) Git.
Çocukları almadan gidemem, biliyorsun.
İzin ver çocukları da alayım.
(Köpekler havlıyor)
O zaman, hiçbir yere gidemeyeceksin!
Sen çocukları benden alamazsın!
Onlar benim.
Benim çocuklarım onlar.
-Öyle mi? -(Bahar) Öyle.
-Onlar senin çocukların, öyle mi? -Evet öyle.
Onlar sadece senin çocukların, ben hiçbir şeyleri değilim, değil mi?
Ben babaları değilim, değil mi?
-Ben yokum öyle mi? -Hop hop! Ağır ol bakalım!
(Bahar) Dur, dur dur! Ne yapıyorsunuz? Durun!
Sarp böyle olmaz.
(Gerilim müziği)
İçeri geçin siz.
-Sarp Bey! -İçeri!
-Peki efendim. -Geçin!
(Gerilim müziği)
-Sen kimsin ulan? -(Bahar) Dur!
-Kimsin ulan sen? Kimsin? -Yapma!
Benim kim olduğum belli ulan! Adım sanım belli!
Asıl, sen kimsin ha? Söyle de biz de bilelim.
Dur! Bırak, tamam!
-(Bahar) Tamam, bırak! -Seni var ya, seni öldürürüm ulan!
Şimdi buradan (Bip) gitmezsen, seni öldürürüm!
-Öldürürüm ulan! -Öldür! Sıkıyorsa öldür!
Ama kendin öldürmezsin değil mi?
Köpeklerine öldürtürsün! Yeliz'e yaptığın gibi.
-Dur! Dur artık! -Yeliz'i ben öldürmedim ulan!
-Kimseyi öldürmedim! -Yeter! Yeter!
Yeter! Kimse kimseyi öldürmeyecek! Yeter!
-Sen karışma. -Ne demek sen karışma?
Ne demek sen karışma? Çocuklarım evde.
-Ne demek sen karışma? -Bahar, sen içeri gir.
Çocuklarının yanına git. Ben bunun hesabını görürüm!
-Arif bir dur! -Sen, kimin hesabını görüyorsun ulan?
-(Bahar) Sarp dur? -Sana mı kaldı, benim ailemi düşünmek?
Ne ailesi ulan, ne ailesi? Aile demeye, yüzün mü var senin ha?
Zengin kadın peşinde koşup, para uğruna terk edip gittin onları!
-Yapma, dur! -Ben kimseyi terk etmedim ulan!
-(Bahar) Sarp! -Ben kimseyi terk etmedim!
-Onları terk etmedim! -(Bahar) Yeter!
Yeter! Yeter! Çocuklar evde.
Duyuyorlar sizi. Yeter!
(Gerilim müziği)
Şimdi bas git! Elimde kalacaksın!
-(Bahar) Arif! -Ağzını burnunu kırmadıysam...
...Bahar'a dua et! -(Bahar) Arif!
Gözünü seveyim git! Lütfen!
Ben halledeceğim. Tamam mı?
Seni bırakıp, bir yere gitmem ben.
-(Bahar) Arif! -Sen kimi bırakmıyorsun ulan?
-Sen kimi kime bırakmıyorsun? -(Bahar) Hayır! Hayır, yapma!
-Irz düşmanı! -Sensin ulan, ırz düşmanı! Sensin!
Bu zamana kadar, neredeydin ha?
-Hangi delikte saklanıyordun sen? -(Bahar) Yapma, bırak!
Yeter! Yeter! Yeter!
Ne yapıyorsunuz siz?
Çocuklar içeride. Korkudan deliye döndü ve ben sizin yüzünüzden...
...gidemiyorum yanlarına.
(Bahar) Yeter!
Arif hatırım için. Gözünü seveyim lütfen! Git hadi!
Hadi.
(Gerilim müziği)
(Sarp) Bahar sen içeri gir.
Sen de bas git!
Sakın polise falan gitmeyi, aklından geçirme.
Öyle bir şey yaparsan, bu evde bulunan herkesi tehlikeye atarsın.
Herkesi!
Arif hadi, lütfen.
Tamam. Bahar sen de içer gir. Üşütme şimdi.
Sana mı kaldı ulan, benim karımın üşümesi?
(Pırıl) Sarp!
(Köpekler havlıyor)
(Müzik)
Hadi.
(Kapı açıldı)
(Araba çalıştı)
(Müzik...)
(...)
Demek evden kaçacaktın ha?
Demek çocuklarımı alıp, evden kaçacaktın?
Bırak beni.
(Sarp) Bahar, delirdin mi sen?
Nasıl cesaret edersin böyle bir şeye?
Hem de hiç tanımadığın, elin adamıyla!
Tanımadığım elin adamı, sensin!
Ben seni tanımıyorum!
Ben senin kim olduğunu, bilmiyorum artık!
Ama onun kim olduğunu, gayet iyi biliyorum.
(Müzik)
O adamla aranızda ne var?
-Aranızda ne var? -Sana ne?
Sana ne?
(Müzik)
(Duygusal müzik...)
(...)
Nisan. Doruk.
-(Nisan) Anne! Anne! -Tamam. Tamam, sakin olun. Geçti.
(Kapı kapandı) (Sarp) Bana her şeyi anlatacaksın!
(Duygusal müzik)
Her şeyi bilmek istiyorum.
(Duygusal müzik)
Hadi bakalım, geç oldu. Yatma vakti.
-(Nisan) Arif abim nerede? -(Bahar) Gitti.
-Nereye gitti? -Eve gitti kızım. Hadi.
(Sarp) Bana öpücük yok mu?
(Duygusal müzik)
Hadi öpün babanızı. Hadi.
(Bahar) Hadi kızım.
(Duygusal müzik)
İyi geceler.
-(Doruk) İyi geceler. -(Nisan) İyi geceler.
Hadi gel. Gel oğlum.
(Sarp) Ha bir de...
...bir şey daha var.
(Duygusal müzik)
Anneniz bir daha sizi, bu evden kaçırmaya çalışırsa...
...bana haber vereceksiniz. Anlaşıldı mı?
(Müzik)
Ama biz seni kandıracaktık.
Şakacıktan kandıracaktık.
Bir daha kandırmaca yok. Tamam mı?
(Müzik)
Hadi. Hadi yatalım artık.
(Duygusal müzik)
Babam bana çok kızdı.
Yok. Kızmadı.
Çok korktu. O yüzden öyle dedi. Sen üzülme.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Kapı vuruluyor)
(Müzik)
Pardon.
Ne için pardon?
Beni dışarıda unuttuğun için mi...
...yoksa Bahar'a olan aşkını, avaz avaz ilan ettiğin için mi?
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
(Kapı gıcırdıyor)
(Sessizlik)
(Arama tonu)
(Telefon çalıyor)
(El frenini çekti)
(Telefon çalıyor)
Alo. Bahar.
Arif.
-İyi misin Arif? -İyiyim. İyiyim.
-Sen nasılsın? -(Bahar ses) İyiyiz biz.
Merak etme. Ben...
...senin peşine birini taktılar mı diye, merak ettim de.
Yok.
Yol karanlık.
Biri arkamdan gelse görürdüm.
Yine de sen çok dikkatli ol. Tamam mı?
Lütfen. Dikkat et.
Bizi de merak etme.
Nasıl merak etmeyeyim be Bahar?
Seni orada bırakıp gittim.
Aklım sende.
Kalbim sende.
(Müzik)
Biliyorum.
Ama sen, yine de merak etme.
Ben bir yolunu bulup, buradan çıkacağım.
Geleceğim yanınıza, bir yolunu bulup.
Tamam.
(Bahar ses) Polise falan da gitme sakın.
(Bahar ses) Hem biz buradayken olmaz.
Belki orada da adamları falan vardır. Ne bileyim.
Tamam. Gitmem.
Arif bir de...
...hatırım için çok dikkat et. Olur mu?
Çok dikkat et kendine.
Tamam.
Siz de dikkat edin.
Olur. Ederiz.
Kapatmam lazım. Hoşça kal.
"Bu sana son mektubum" Tamam.
"Ayrılmaya mecburum"
"Ne olur anla beni"
"Bu aşktan korkuyorum"
"Bu sana son mektubum"
"Ayrılmaya mecburum"
"Ne olur anla beni"
"Sevmekten korkuyorum"
"Artık başka çare yok"
"Senden bana fayda yok"
"İkimiz de anladık...
...aşkımızın sonu yok"
"Artık başka çare yok"
"Senden bana fayda yok"
"İkimiz de anladık...
...aşkımızın sonu yok"
("Nil İpek - Bu Sana Son Mektubum" çalıyor)
"Sende buldum sevgiyi"
"Aşkı seninle yaşadım"
"Bilseydim ayrılık var...
...sana hiç bağlanmazdım"
"Sende buldum sevgiyi"
"Aşkı seninle yaşadım"
"Bilseydim ayrılık var...
...sana hiç bağlanmazdım"
"Artık başka çare yok"
"Senden bana fayda yok"
"İkimiz de anladık...
...aşkımızın sonu yok"
(Kuşlar ötüyor)
(Kapı vuruluyor)
(Sessizlik)
-Ne oldu Leyla? -Özür dilerim Bahar Hanım...
...Sarp Bey, dışarıda çocuklara kahvaltı hazırlattı da.
Dışarıda kahvaltı mı? Bu havada?
Yok, öyle değil. Biz sandviç hazırladık çocuklara...
...onlar hep beraber, arabada yiyecekler.
(Leyla) Sarp Bey, değişiklik olsun dedi.
Sen söyle Sarp'a...
...çocuklar yeterince değişiklik yaşadı.
Daha fazlasına gerek yok.
Leyla, hazır mı çocuklar?
Hayır, değiller. Çünkü daha kalkmadılar. Kalmayacaklar da.
(Bahar) Çok geç uyudular dün gece.
Kalktıklarında da kahvaltılarını evde yapacaklar.
(Kapı gıcırdıyor) Ne yapıyorsun? Uyuyorlar dedim.
Çocuklar. Oğlum.
Yakışıklım.
Yakışıklım hadi uyan bakalım. Prenses.
(Sarp) Kızım hadi sen de uyan. Hadi bakalım.
Hadi kalkın, kalkın, kalkın. Sen de kalk kızım.
(Sarp) Aferin.
-(Doruk) Günaydın. -(Sarp) Günaydın oğlum.
-Günaydın kızım. -Günaydın.
Bu sabah sürpriz piknik var.
Çizgi film eşliğinde...
...nefis bir kahvaltı yapmaya, hazır mısınız?
-Çizgi film mi? -Evet.
Anne...
...babam piknik mi dedi? -Evet. Galiba öyle dedi.
Ama çizgi film seyredemeyiz ki.
Televizyon bozuk.
Arabada televizyon var kızım.
Yaşasın çizgi film.
(Doruk ve Sarp öpüşüyorlar)
(Sarp gülüyor)
Gidelim mi anne?
Eğer istiyorsanız, gidebilirsiniz tabii ki.
(Müzik)
Çocuklar, ben size bir şey söylediğim zaman...
...annenizden izin almanıza, gerek yok. Ben de sizin babanızım.
Biliyorsunuz değil mi?
Ben de size ne yapacağınızı söyleyebilirim.
Anlaşıldı mı?
(Müzik)
Tabii. Tabii öyle.
Ama işte, bugüne kadar her şeyi...
...bana sordukları ve benden izin aldıkları için...
...hani sen yoktun ya...
...o yüzden öyle yapıyorlar. Alışkanlık.
Ben artık varım. Buradayım.
(Müzik)
Hadi bakalım gidin, elinizi yüzünüzü yıkayın.
-(Bahar) Sonra da giyinin. -(Doruk) İlk önce ben.
-Tamam. Sen olsun, hadi. (Nisan) İyi, tamam.
-(Doruk) Yaşasın. Piknik yapacağız. -Sen de kardeşine yardım et.
Geç.
Ne yapıyorsun sen?
Ne bu böyle sabahın köründe?
Sabaha kadar uyuyamadım.
Bir saniye bile, uyku girmedi gözüme.
Ne kadar üzüldüm ya! Kıyamam! Niye acaba?
Belki de karımın, o kahveciyle ne haltlar karıştırdığını...
...merak etmekten uyuyamamışımdır.
Karşı odada karın...
...aşağıdaki odada, iki tane çocuğun yatıyorken...
...sen bana böyle bir şey söyleyemezsin...
(Müzik)
Çocuklar birazdan dışarı çıkacaklar.
Sen ve ben oturacağız, birbirimize her şeyi anlatacağız.
Her şeyi.
(Pırıl) Sarp.
(Pırıl) Sarp, neredesin?
Karın çağırıyor.
Benim karım sensin.
(Müzik)
(Pırıl) Sarp.
(Pırıl) Sarp, neredesin?
Ben de seni arıyordum.
Duydum.
Niye Bahar'ın odasından çıktın diye, sormamam gerekiyor herhâlde?
Sorma.
Çocuklar nerede?
Leyla’yla arabaya gittiler.
Sen de kahvaltı boyunca, onlarla kalırsan sevinirim.
Tabii.
İstersen çıkarken mumları yakıp, romantik bir müzik de koyabilirim.
Gerçi şarap için biraz erken bir saat ama.
Onu kastetmediğimi biliyorsun.
Bahar’la konuşmam gereken, çok önemli şeyler var.
Konunun ne olduğunu, çok iyi biliyorum ben.
Bahar’ın sevgilisi gelince, nasıl delirdiğini de biliyorum.
Dünden beri, kıskançlık krizi geçiriyorsun.
Saçmalama.
Saçmalamıyorum. Ben gördüğümü söylüyorum.
Bahar’ın bir sevgilisi olması fikri...
...seni deliye döndürdü.
Arabaya git!
Belki aralarında, neler geçtiğini düşünüyorsundur.
Birbirlerine dokunmalarını, öpüşmelerini.
Pırıl!
Ne bileyim, belki daha da ilerisini getiriyorsundur aklına.
Çünkü insan, bir kere böyle şeyleri düşünmeye başladığında...
...kendini bir türlü alıkoyamıyor. Ben biraz kendimden biliyorum.
İnsan sinir oluyor böyle.
(Pırıl) Sen de haklısın gerçi, yani yapacak bir şey de yok.
(Kapı vuruluyor)
(Şirin) Ya, hadi ya!
İşgal ettin banyoyu!
(İdil) Aa! Çatladın sen de be!
Şirin!
Ayıp ama rahat bırak kızı.
Ne ayıbı?
İki saat oldu. İki saattir çıkmıyor banyodan.
Şirin!
Ya baba, sıkıştım.
Aa! Ben de sıkıştım ama kıza tuvaletten çık diyecek hâlimiz yok.
Geç otur, bekle.
(Şirin) Off!
Üff!
Hayırdır baba?
Sen giymezden bunu, bir yere mi gideceksin?
-İşe gidiyor ya kızım. -(Şirin) Ha.
Doğru. Nasıl unuturum.
Kendine şuracıkta iş ayarlayıp, beni ta Unkapanı'na gönderiyorsun.
Keşke ben çalışsaydım doktorun yanında.
Kızım, baban kumaşçıda çalışamazdı.
Böylesi daha iyi oldu.
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
-Oh! Sonunda! -Hop! Sıra bende, sıra bende.
(Şirin) Baba!
-Günaydın. -Günaydın kızım.
-Günaydın. -(Hatice) Günaydın.
Oo! Ne güzel bir sofra böyle.
Yardım lazım mı?
Yok kızım, otur sen.
(İdil) Günaydın Şirin.
Nasılsın bakalım bu sabah?
İyi değilim.
Tuvalet sırası yüzünden mi?
Hayır, üzerindeki benim, onun yüzünden.
Aa! Bu kazak senin mi?
Yok babamın.
Babam çok sever de o tonları.
(Şirin) Anne, şuna bir şey söyler misin?
Niye benim kazağımı giyiyor?
Kızım, İdil'in yanında bir şeyi yoktu.
(Hatice) Yani, Emre Bey'deydi her şeyi.
Böyle bir şey istedi, ben de onu verdim.
Ha senden istedi, sen de benim kazağımı mı verdin?
Niye verdin, niye bana sormadın?
Hem ayrıca, koca çantayla geldi. Hiç mi bir şey yok onun içinde?
Kızım zaten fazla kullanmıyordun ki bunu.
O zaman, kendi giymediğin şeylerden verseydin anne.
Niye benim kazağımı veriyorsun?
Tamam ya, ben değiştiririm bunu, sorun yok.
Bir dakika! Ne oluyor, niye tartışıyorsunuz?
Yok bir şey.
Nasıl yok? Duydum.
Annem bu kıza, benim kazağımı vermiş.
Ben de niye veriyorsun, dedim.
Bana sorsaydın, ben seve seve verirdim.
Bu kız dediği, ben oluyorum.
Tamam canım.
Ya bir kazak alt tarafı.
Hatice, bana bir çay verir misin? Benim acelem var.
Esat Bey, bu kadar erken mi açıyor muayenehaneyi?
O daha geç geliyor. Ben erken açıyorum.
Çünkü çay koyuyorum, ortalığı topluyorum.
Muayenehaneyi havalandırıyorum falan.
Neden yapıyorum bunları? Erken kalkan, yol alır çünkü.
(Müzik)
Ee, İdil...
...sen ne yapacaksın bugün?
(Şirin) Ha?
Kovuldun ya.
İşsiz güçsüzsün ya.
Vallahi bütün gün yayılıp, televizyon izlemeyi düşünüyorum.
Harika.
Çok şanslısın.
Yok be, sen daha şanslısın.
Hem çalışmak güzel şey.
"İşleyen demir ışıldar."
Tadını çıkart.
-(Doruk) Hadi anne. -Tamam oğlum dur.
-Ya hadi, hadi, hadi. -Dur tamam, oğlum dur.
-Dur, şu atkını takalım gel. -Gel.
-Tamam geldim. -Gel, gel.
-Bak, duruyor burada işte babanız. Hadi. -Geldiniz mi?
Evet.
-Elimi ayağıma doladın. -Hadi bakalım o zaman...
...Ali'yle Ömer, sizi bekliyor arabada.
Kızım, kardeşin sana emanet tamam mı?
Siz gelmiyor musunuz?
Yok kızım, biz gelmiyoruz.
Niye?
Çünkü onların konuşacakları şeyler var.
O yüzden, evden dışarı çıkmamız gerekiyor.
Konuşsunlar.
Piknikte de konuşulur.
Yok oğlum.
Piknikte konuşamayız, olmaz.
Ağzınız dolu olur diye mi?
(Sarp) Yok, ondan değil.
Bizim annenizle biraz konuşmamız lazım.
Özel.
(Sarp) Yani ikimizin arasında.
(Nisan) Bizim duymamızı istemiyorlar.
Yine bağıracaklar birbirlerine.
O yüzden, evden dışarı çıkmamızı istiyorlar.
Kızım.
Nisancığım, niye bağıralım biz birbirimize?
Öyle bir şey olmayacak. Sadece konuşacağız.
Hadi bakalım.
(Bahar) Hadi.
(Doruk) Keşke siz de bizimle gelseydiniz.
(Bahar) Bir dahaki sefere oğlum, bir dahaki sefere.
-(Bahar) Hadi bak çizgi film başlamıştır. -(Sarp) Dikkat et düşme.
(Müzik)
Ne oldu?
Bir şey unuttum, onu alıp çıkacağım.
Çok kalmayacağım, merak etme.
(Müzik...)
(...)
(Kapı kapandı)
(Müzik)
Evet, dinliyorum seni.
O herif kim?
Senin sevgilin değil mi?
Bu konuyu konuştuk zaten.
Aranızda ne var?
O adamla aranızda, ne var?
(Müzik)
Sen bana böyle bir soru sormaya, hakkın var mı sanıyorsun?
-Sen, hangi yüzle gelip de bana böyle-- -Bahar!
Sen beni delirtmeye mi çalışıyorsun?
(Müzik)
Öyle kolay delirilmiyor, biliyor musun?
Bak bana.
Ben şimdiye, 30 kez delirmeliydim.
Ama delirmedim.
Öldüğünde delirmedim.
Dirildiğinde delirmedim.
Evli olduğunu öğrendiğimde, delirmedim.
İki tane küçücük çocuğun olduğunu öğrendiğimde, delirmedim.
Şirin'i bulup hastaneye getirenin sen olduğunu öğrendiğimde bile, delirmedim.
Bunların hepsini bir tarafa at, benim en yakın arkadaşım öldü...
...senin yüzünden.
Ama ben yine delirmedim.
İki tane küçücük çocuğu arkasında kaldı.
Ama ben yine delirmedim.
O yüzden hiç merak etme, öyle kolay delirilmiyor.
(Müzik)
Haklısın.
Tamam.
(Müzik)
Tamam.
Otur.
Önce ben anlatacağım.
Her şeyi.
O geceyi.
O geceden sonra olanları, hepsini anlatacağım.
Ama hiçbir şey saklama, olur mu?
Tabii ki saklamayacağım.
Neyi saklayacağımı sanıyorsun ki?
Dinliyorum.
(Müzik)
O geceyi biliyorsun.
(Sarp) Annenlere gittiğim o geceyi.
Tek bir amacım vardı. Sizi barıştırmak.
Seni ve anneni, tekrar bir araya getirmek.
(Geçiş sesi)
Bahar ve çocukları buraya getirsem...
...onlarla görüşür müsünüz?
(Müzik)
(Sarp) O da sizinle bir araya gelmeyi, çok istiyor.
Bunu açıkça söylemiyor ama ben biliyorum.
Torunlarınızı görmenizi, Bahar da çok istiyor, biliyorum.
(Sarp) Lütfen.
(Sarp) Kırmayın beni.
(Geçiş sesi)
Oradan çıkarken, bunu başarabileceğime inanarak çıktım.
Şirin’in gizlenmiş, bizi dinlediğinden haberim yoktu.
Hatta o geceye kadar, kardeşin olduğundan bile haberim yoktu.
Öyle mi?
Öyle.
(Sarp) Tabii ki öyle.
Bundan emin olmanı istiyorum.
Masum bir kız gibi yaklaştı bana, dostça.
Ben de sadece kibar davrandım ona, tek suçum bu.
(Sarp) İlk başta onu masum, iyi niyetli bir kız sandım.
Bana bir ilgisi olduğunu fark etmedim bile.
Aklımın ucundan bile geçmedi, böyle bir şey.
Asıl niyetini anladığım anda da hemen uzaklaştım ondan.
Gayet açık bir şekilde, bundan hoşlanmadığımı söyledim.
Annenlerden çıkıp, peşime takılana kadar da...
...nasıl bir manyak olduğunu anlamadım.
(Sarp) Kendinden yaşça büyük birine ilgi duyan, genç bir kızdı benim için.
Peki.
Ben hastanede, ilik nakli için beklerken...
...ve Şirin'i kimse bulamıyorken, sen elinle koymuş gibi buldun.
Ve Şirin'i, bana ilik vermeye ikna olmuş bir şekilde hastaneye getirdin.
(Bahar) Nasıl yaptın bunu?
Şirin'in nerede olduğunu, nasıl biliyordun?
Pırıl söyledi.
Pırıl mı?
Pırıl nasıl bilsin Şirin'in nerede olduğunu, ne alaka Pırıl?
Sana ilik vermesi için Şirin'i arıyordum ve deliye dönmüştüm.
Pırıl bunu duyunca, Şirin'in babasının evinde olduğunu söyledi.
(Sarp) Hatta içeriye girebilmem için benimle oraya kadar geldi.
(Müzik)
Pırıl benim hayatımı...
...iki kez kurtardı aslında, öyle mi?
(Sarp) Nasıl, Şirin'le bir ilişkim olduğunu düşünebilirsin?
(Sarp) Nasıl düşünebilirsin?
O gece bana yaptıklarından sonra, onunla görüşmeye devam ettiğim...
...aklına nasıl gelebilir?
Hangi gece?
O gece.
Vapurdaki.
(Müzik)
Vapurda?
Vapurda senin tacizle suçlayan Şirin miydi, o muydu?
O mu yaptı?
(Müzik)
Aa, tabii.
Tabii ya ben...
Ben yıllardır bunu, nasıl hiç düşünemedim?
Aa!
Ben...
Ben, senin vapurda birini taciz ettiğini duyduğumda, asla inanmadım.
Bir saniye bile inanmadım buna.
Sarp, hayatta böyle bir şey yapmaz dedim.
Mümkün değil.
(Bahar) Ama ben bu olayın, nasıl olduğunu da anlayamadım bir türlü ve...
Ben ne kadar aptalım.
Nasıl düşünmedim bunu?
Allah kahretsin!
Annemler biliyor mu bunu?
Öğrendiler.
Ne kadar aptalım.
Benim kardeşim...
...kocamı...
...tacizle suçluyor ve...
...insanları üstüne saldırtıyor ve vapurdan düşüp...
...ölmesine sebep oluyor.
-(Sarp dış ses) Biliyordun değil mi? -(Şirin dış ses) Neyi?
(Geçiş sesi) Ablanın kocası olduğumu.
Peki neden böyle bir şey yaptın, anlayamıyorum?
Gelip bana söyleyebilirdin.
(Sarp) Merhaba, ben Bahar'ın kardeşiyim, diyebilirdin.
(Sarp) Neden yapmadın?
(Müzik)
Çünkü seni seviyorum.
Sana aşığım.
Şirin, ben Bahar'ı seviyorum.
(Alkışlıyorlar)
Ne?
Diyorum ki...
...ben ablanı seviyorum.
İmdat!
İmdat! Yardım edin!
-(Erkek) Ne oluyor? -Şirin!
Bu adam bir sapık!
Bana dokunmaya çalıştı, beni taciz etti!
(Erkek) Ne oluyor lan, utanmıyor musun lan sen?
(Üst üste konuşmalar)
(Erkek) Ne oluyor lan, utanmıyor musun lan sen?
(Gerilim müziği)
(Geçiş sesi)
(Bahar) Ve sonra hiçbir şey olmamış gibi, hayatına devam edebiliyor.
Bu nasıl bir insan?
Neden böyle bir şey yapar ki biri, neden?
Benim o yaşadığım acı, yıllarca.
Nisan’la Doruk’un babasız büyümesi, benim çaresizliğim, yalnızlığım...
...benim bu korkunç zamanlarım, hepsi onun yüzünden.
Hepsi Şirin yüzünden, inanamıyorum.
(Müzik)
Hepsi bu değil ki yaptıklarının.
Of!
Ortadan kaybolmamdan sonra, sizi bulması için gönderdiğim adama...
...sizin öldüğünüzü söyleyen de oydu.
Sen bize, birini mi gönderdin?
(Sarp) Tabii ki gönderdim.
Tabii ki.
Kardeşin öyle söyleyince de adam...
...daha fazla araştırma gereği duymamış.
Gelip bize söyledi.
"Parayı veremedim, ölmüşler." dedi.
Şirin!
Şirin senin bize gönderdiğin adama, bizim öldüğümüzü mü söylemiş?
(Bahar) Bir insan, neden böyle bir şey yapar ki ya?
Benim kafam almıyor.
Benim kafam almıyor bu kadar kötülüğü.
Yok ben anlamıyorum.
Bir insan neden bunu yapar, ne düşünüp de yapabilir bunu?
-Nasıl yapar? -(Sarp) Bilmiyorum.
Gerçekten bilmiyorum.
O öyle biri.
Kötülüğünün sınırı yok demek ki.
(Müzik)
İyi ki burada değil şu anda.
Ondan, o kadar nefret ediyorum ki.
Acı çekmesini istiyorum onun.
Yaptıklarının bedelini, tek tek ödemesini istiyorum onun.
Bana yaşattıklarının, çocuklarıma yaşattıklarının...
...ve sana.
Sana yaşattıklarını.
(Müzik)
Bizim için bundan sonrası önemli.
Şirin acı çekmiş ya da dünyanın en mutlu insanı olmuş...
...gerçekten umurumda değil.
Biz ne olacağız Bahar?
Sen ve ben?
Biz ne olacağız?
(Müzik)
Benim sana karşı, bir saniye için bile dinmeyen aşkım ne olacak?
(Kapı vuruluyor)
(Müzik)
Çok uzun sürecek mi bu konuşmanız?
Daha yeni başladık.
Konuşulacak çok şey olduğunu biliyorsun.
Sen de arabada, dört çocuk olduğunu biliyorsun.
(Pırıl) İstersen...
...şu ileride bir köpek çiftliği varmış. Ben çocukları oraya götüreyim.
İki koruma da bizimle gelir. Siz de rahat rahat konuşursunuz.
İyi olur ama dikkatli olun.
(Müzik...)
(...)
Bütün bu olanlar...
Dur, dur bir!
Bir beş dakika duralım, susalım ne olur.
Beş dakika.
Ben çünkü iyi değilim.
-Teşekkür ederiz. -Rica ederim.
(Pırıl) Leyla.
(Leyla) Buyurun.
Konuştuğumuz gibi sen çocukları, köpek çiftliğine götürürsün.
-Çok sevecekler orayı. -Tamam.
Fevzi'yle Emre de sizinle birlikte gelecek.
Ben gitmek istemiyorum.
Ben istiyorum, köpeklerin yanına gitmek.
Babanız da gitmenizi istedi ama Nisancığım.
Siz Pırıl Hanım?
Yok, ben burada kalıyorum.
Peki.
Dikkatli olun, tamam mı?
Tamam.
Ee, köpek çiftliğinde olabildiğince uzun oyalarsınız çocukları, tamam mı?
Başüstüne Pırıl Hanım.
Dışarıdan bebek arabalarını getirsene.
(Müzik)
(Gerilim müziği...)
(...)
-(Hatice) Günaydın Emre Bey. -Günaydın Hatice Hanım, nasılsınız?
İyi diyelim, iyi olsun. Siz nasılsınız?
Ben de iyiyim, sağ olun. İdil'le ilk gün nasıl geçti?
İyi, iyi. Çok tatlı, kibar bir genç kız.
O bence sizin iyi niyetiniz.
-Demeyin öyle, daha genç o. -İdil aslında, çok iyi kalpli bir kız.
Ama huzursuz bir ev ortamında büyüdü.
Bu sorun çıkarmaları, işte hal, hareket ve tavırları, aslında dikkat çekmek için.
Anladım.
-Ceyda geldi mi? -Geldi, geldi.
Sabahın köründe damladı.
Uyuyamıyor ya ondandır.
-Ben de bir önlüğümü takayım. -(Emre) Hatice Hanım.
Bizim bu domuz gribi olan çalışanımız vardı ya, aslında domuz gribi değilmiş.
Başka bir yerde işe başlamış.
-Hastalığı yalanmış yani? -Maalesef öyle.
Ben aslında size şeyi soracaktım, burada devamlı çalışmak ister misiniz?
Gerçekten, buraya çok iyi geldiniz.
Yani isterim tabii, neden istemeyeyim.
Çok iyi. Detayları konuşuruz o zaman.
Aslında ben bugün, İdil'in eşyalarını getireceğim size.
Sizi de arabayla eve bırakırım, o arada konuşuruz. Ne dersiniz?
Tabii, tabii konuşuruz. Çok sağ olun, teşekkür ederim.
Ben teşekkür ederim.
(Müzik)
(Sarp) Devam edelim mi?
Olur, edelim.
(Gerilim müziği)
O gece vapurdan düştükten sonra, başlangıçta hiçbir şeyim yoktu.
Yüzer, bir yerden sahile çıkarım diye düşünüyordum.
Tek korktuğum, bir teknenin altında kalmaktı.
Su çok soğuktu.
Bir süre sonra üşümeye başladım.
Sonra da bilincimi kaybetmişim.
Gözümü Pırıl'ın teknesinde açtım.
(Pırıl) Beni duyuyor musunuz?
Beyefendi, beni duyuyor musunuz?
(Sarp dış ses) Beni fark etmişler ve denizden çıkartmışlar.
(Bahar dış ses) Sonra Pırıl'ın evine gittiniz.
Biliyorum, Enver abi anlattı. Ve sen...
...sen orada birini...
...öldürmüşsün.
(Gerilim müziği)
Evet, Pırıl'ın eski nişanlısıymış. Ayrılmışlar.
(Sarp) Peşimdeki adamın oğlu.
(Sarp) Nezir'in oğlu. Pırıl'la konuşmak için eve gelmiş.
(Sarp) Biz de tekneden iniyorduk beraber. Bizi yan yana görünce...
...benim, onun sevgilisi olduğumu sanmış.
(Pırıl dış ses) Senin ne işin var burada?
Seni göresim geldi.
Ama başka şeyler de görecekmişim.
(Sarp dış ses) Açıklamaya çalıştık ama mümkün olmadı.
(Sarp dış ses) Çünkü kafası bir trilyondu.
(Sarp dış ses) Silah çekti.
(Sarp dış ses) Pırıl'ı vuracaktı.
(Sarp dış ses) Araya girdim. Bunu yapmaya mecburdum.
(Sarp dış ses) Çünkü orada öyle durup, onun ölmesini izleyemezdim.
(Sarp dış ses) Sonrasını hatırlamıyorum. İşte hatırlıyorum da...
...bölük pörçük anlar var kafamda. Boğuşmaya başladık.
(Sarp dış ses) Biz boğuşurken...
...silah patladı. (Silah sesi)
(Sarp) Nişanlısı orada hemen ölmüş.
Onun adamı da beni vurmuş.
Bazen düşünüyorum ve diyorum ki...
...o gece benim hayatımın mahvolması gerekiyormuş.
Kaderim böyle yazılmış bence. Annenlere hiç gitmeyebilirdim.
(Sarp) Şirin geldiğinde, beni görmeyebilirdi.
Vapurdaki serseriler olmayabilirdi ya da ne bileyim...
...Pırıl'ın evinde, o herifle karşılaşmayabilirdim.
(Sarp) Ama işte her şey, yaşanan bütün lanetler...
...hayatımın en korkunç lanetleri, o gece peş peşe dizildi.
Benim mahvolmam gerekiyordu.
Ve ben mahvoldum.
(Duygusal müzik)
Peki sonra?
Sonra bizi kaçırmışlar.
(Sarp) Hemen arkamızdan Nezir'in adamları, yalıyı ateşe vermiş.
Suat'a kalsa, beni oracıkta ölüme terk edecekmiş ama Pırıl izin vermemiş.
(Sarp) Onu bırakırsanız ben de gelmem, demiş.
Ağır yaralıydım.
İlk günleri hiç hatırlamıyorum.
Hatta ilk haftaları.
(Sarp) Kendime geldiğimde, Yunanistan'daydık.
Bir süre orada kaldık. Sonra beni tedavi ettiler.
Sana ulaşmak istediğimde de bunu yapmamam istendi.
Kimliğimin tespit edilmemesini umuyorlardı.
Ama gazetedeki o haber...
O haber planları bozdu.
Vapurdan düşenin, sen olduğunu öğrendiler.
Evet.
Ortalıkta bir ceset olmadığı için de Nezir...
...yalıda vurulduğumda, ölmediğimi düşünüyordu.
O yüzden, senin yaşadığın yeri buldu.
Ve seni, gözetlemeye başladılar.
Suat da senin yaşadığın acının ve çaresizliğin, gerçek görünmesini istedi.
Ancak böyle olursa Nezir, benim ölmüş olduğuma inanabilirdi.
Sen de saklandın.
Beni bırakıp gittin, yok oldun bir anda.
Ben karnımda Doruk, kucağımda Nisan...
...bir başıma kaldım kimsesiz, parasız pulsuz.
(Duygusal müzik)
Bahar, sadece birkaç ay.
-Birkaç ay, beni öldü sanman gerekiyordu. -Ama neden?
Neden? Gelip bana anlatabilirdiniz her şeyi.
Gizlice gelebilirdiniz.
Ben her şeyi yapmaya hazırdım, ben...
...ben o dönem, nasıl bir acı çektim sen biliyor musun?
(Bahar) Bilmiyorsun, kimse bilmiyor.
Senin öldüğünü sanmak, bana neler yaşattı bunu bilmiyorsun.
O acının bir tarifi yok.
(Bahar ağlıyor)
Keşke, keşke ben ölseydim o kalsaydı, diyemedim.
Yapamadım bunu.
Çünkü o acı, ölümden beterdi.
Ve ben...
...ben senin, öyle bir acı yaşamanı istemedim.
Kıyamazdım ki sana, nasıl kıyayım?
Ama sen bana kıydın Sarp.
Beni bırakıp gittin sen, kıydın bana.
(Bahar ağlıyor)
(Duygusal müzik)
(Bahar ağlıyor)
Aşkım.
(Duygusal müzik)
Bahar'ım.
(Bahar ağlıyor)
Sevgilim.
Ruhum.
(Bahar ağlıyor)
Biliyorum.
-Ne kadar çok acı çektiğini biliyorum. -Bilmiyorsun.
Bilmiyorsun, kimse bilmiyor.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Duygusal müzik...)
(...)
Aşkım.
Ama bir anlık şüphen, yürürken bir anlık tereddüdün...
...peşinde biri var mı diye, arkana bir an bile dönüp bakman...
...her şeyi mahvederdi.
Benden sana haber geldiğini anlarlardı aşkım.
-Lütfen. -Yapma, hayır. Dokunma bana.
(Bahar) Dokunma. Bana dokunmanı istemiyorum.
(Duygusal müzik)
Bahar.
Yaptıklarımın hata olduğunu, şimdi anlıyorum.
O zamanlar sizin başınıza bir şey gelecek diye, öyle korkuyordum ki.
Hiç gücüm yoktu.
Bilincim uzun zaman kapalıymış.
Hiçbir şey hatırlamıyorum. Buraya gelecek gücüm yoktu, anlıyor musun?
-Ayağa kalkacak gücüm yoktu. -Ama sonra da gelmedin.
Hiç gelmedin.
Dört yıl.
Dört yıl, ben senin ölü olduğunu sandım.
Ben her gün deniz kenarına gidip, seni...
...seni bekledim.
Size Münir'i yolladığımda taşınmıştınız.
Üç ay geçmişti ve ortadan kaybolmuştunuz.
Daha ucuz bir eve geçmek zorunda kalmıştım.
Yeni doğum yapmıştım. Param yoktu.
Arkadaşlarımızdan aldığım borç parayla geçiniyordum. Günü gününe.
(Bahar) Patronun...
...sigorta parasını bozdurduğunu ve aldığını söyleyince...
...çok şaşırdım, Sarp, niye böyle bir şey yapsın dedim ama...
...borsada oynamak için borç yapmışsın.
Sana daha iyi bir hayat yaşatmak için zengin olmak istiyordum.
(Duygusal müzik)
Sen, beni...
...beş parasız ve senin öldüğünü sanarak bıraktın.
(Bahar) Sonra Şirin yüzünden...
...bizim öldüğümüzü sandın.
Bunları anlıyorum.
Ama ben, başka bir şeyi merak ediyorum.
Bu kadar kısa bir sürede nasıl, nasıl âşık olabildin?
Ne aşkı?
Aşk falan yok ortada Bahar.
-(Bahar) Aşk yok mu? -(Sarp) Yok.
(Bahar) Aşk yoksa bir evlilik ve iki çocuk nasıl oluyor?
Bunlar nasıl olabiliyor?
Bizi öldü sandıktan sadece bir sene sonra, Pırıl hamile kaldı.
Benim o kadar matematiğim var.
Ben Pırıl'a hiç âşık olmadım Bahar, hiç.
(Sarp) Bizimki sadece dostluktu.
(Sarp) O yalnızlıkta, birbirine tutunmuş iki dosttuk sadece.
-(Bahar) Sadece dosttunuz öyle mi? -(Sarp) Evet.
(Bahar) O yalnızlıkta birbirine tutunmuş iki dosttunuz sadece. Bu kadar.
(Sarp) Evet.
Of.
-Nereye gidiyorsun? -Su içmeye gidiyorum.
(Müzik)
(Duygusal müzik)
(Su dolduruyor)
(Duygusal müzik...)
(...)
Seni öyle özledim ki.
Tenini...
...kokunu öyle özledim ki.
(Duygusal müzik)
Beni özlemenin bir önemi yok artık.
(Duygusal müzik)
Yapma.
Yapma Sarp.
(Sarp) Hatırlıyorsun değil mi?
Neler yaşadığımızı.
Neler hissettiğimizi.
(Sarp) Hatırlıyorsun.
(Duygusal müzik)
Aç uyuduğum geceler kadar, net değil.
(Duygusal müzik)
Pırıl'ın hamile kaldığı geceyi, hatırlamıyorum bile.
İkimiz de çok sarhoştuk.
Biliyorum, bunu söylemek çok kötü bir şey.
Ama ona, ona karşı dostluktan başka hiçbir şey hissetmedim.
(Sarp) İyi bir insandı ve bana karşı şefkatliydi, hepsi bu.
(Bahar) Öyle mi? Hep dosttunuz yani, öyle mi?
(Bahar) Başka hiçbir şey olmadı mı aranızda?
(Bahar) Çocukların olduğu geceden sonra da hiçbir şey olmadı mı?
(Bahar) Hep dost muydunuz?
(Gerilim müziği)
Oldu mu, olmadı mı?
(Gerilim müziği)
Oldu.
Öldüğünü sanıyordum.
(Bahar) Ben de senin öldüğünü sanıyordum!
Ama gidip kendimi, başka bir adamın kollarına atmadım.
Ya? Peki o herif?
-O kahveci? Senin sevgilin değil mi? -Hayır, değil!
Sevgilim değil.
Değil mi?
(Duygusal müzik)
Gerçekten değil mi?
O adam senin sevgilin değil, öyle mi?
Sevgilim değil, dedim.
Onu sevmiyorum, demedim.
(Gerilim müziği)
Yalan söylüyorsun.
Benim canımı acıtmak için yalan söylüyorsun.
O adam, senin hiçbir şeyin değil ve olmayacak da.
Çünkü artık ben buradayım. Hiçbir yere de gitmeyeceğim.
Sen benim karımsın, anladın mı?
Aa dayanamıyorum, yeter artık!
(Pırıl) Yeter! Yeter!
(Pırıl bağırıyor)
-(Pırıl) Yeter! Yeter! Yeter! -(Sarp) Pırıl!
-Bırak! Bırak beni! Bırak! -Tamam, sakin! Sakin Pırıl.
Pırıl, delirdin mi sen?
Delirdim! Delirdim.
(Sarp) Pırıl.
Ne işin var burada? Niye çocukların orada değilsin.
Gitmedim!
Ne konuştuğunuzu duymak istedim.
(Pırıl) Ona neler anlattığını, merak ettim çünkü.
Ve duymam gereken her şeyi duydum!
Bilmediğin şeyler değildi hiçbiri.
Evliliğimiz boyunca, her zaman Bahar'ı sevdim.
Hep ona âşık oldum, biliyorsun bunu!
Sen de ona inandın mı?
Beni hiç sevmediğine, inandın mı?
Umrumda bile değil.
Umrunda değil. Bence umrunda.
Evet, belki başlarda sevmemiş olabilir.
Ama sonrasında, gayet iyiydik biz.
Her gün birbirimize, adım adım yaklaştık.
Pırıl, saçmalamayı keser misin?
O ortaya çıkana kadar, gayet güzel ve mutlu ilişki yaşıyorduk.
Umarım yine olur.
Hayır, olmayacak!
Çünkü sen, her şeyi mahvettin.
Senden de nefret ediyorum.
Biraz önce söylediklerin için nefret ediyorum senden.
Ben sadece seni sevdim.
Bütün hayatımı sana adadım ben.
Ama sen...
...bana pislikmişim gibi...
...bir baş belasıymışım gibi davranıyorsun.
Hem de artık, başkasını seven bir kadın için.
(Duygusal müzik)
Bence konuşmamız bitti.
(Kapı çarpıldı)
Sen öyle san.
(Duygusal müzik...)
(...)
Ben çocukların yanına gidiyorum.
Çünkü burada kalırsam, çok fena kalbini kıracağım.
Ama bu konu kapanmadı, bunu bil.
(Duygusal müzik)
(Kapı açıldı)
(Kapı çarpıldı)
(Duygusal müzik)
(Kapı vuruldu)
Gel.
Buyurun efendim.
Şu Münir meselesi ne oldu? Daha oyalanacak mısın?
Hayır efendim. Biraz önce görüştüm.
Yarın akşam, benim eve gelmeye razı oldu.
Güzel.
İşini nerede bitirmemi istersiniz?
Benim evde mi, burada mı?
Burada.
-Benim gözlerimin önünde. -(Azmi) Emredersiniz.
-İçin sızlamayacak mı? -Ne için?
-Kardeşin. -O, eskiden kardeşimdi.
Peki o zaman.
Gidebilirsin.
(Azmi) Bu Münir meselesinden, daha önemli bir konumuz var Nezir Bey.
Pırıl Hanım'ın, birkaç gün öncesine kadar çocuklarıyla yaşadıkları yeri bulduk.
(Azmi) Bir otel.
Sarp'a benzeyen bir adamın da onlarla birlikte olduğu bilgisi geldi...
...fakat daha yüzde 100 emin değil adamımız.
Şimdi orada değiller mi?
Birkaç gündür ortada görünmüyorlarmış fakat...
...kaldıkları katı boşaltmamışlar. Hâlâ kendilerine aitmiş.
(Gerilim müziği)
Çıkabilirsin.
(Gerilim müziği)
Suat Bey, Azmi'yle buluşma işini düşündünüz mü?
Bana hiç inandırıcı gelmiyor, bu Azmi'nin aniden sana kardeşlik çağrısı yapması.
Hele kendi evine davet etmesi, hiç hoşuma gitmedi.
Merak etmeyin efendim. Yalnız gitmeyeceğim.
Adamlar aşağıda olacak.
İçeri tek başına girdikten sonra...
...dışarıdaki adamların, sana hiçbir faydası olmaz.
Suat Bey, biz kardeşiz sonuçta.
Ne yapacak ki bana? Evine çağırıp vuracak mı?
Tamam küsüz, düşmanız falan ama kardeşiz.
Yani belki bakarsınız, bu olayların çözülmesi için bir yol buluruz.
Bir beladan kurtuluruz.
(Gerilim müziği)
(Köpekler havlıyor)
-Çok tatlı değil mi? -Evet. Çok tatlı.
(Köpekler havlıyor)
Babam geldi.
Ama annem gelmemiş.
(Duygusal müzik)
Kızım.
(Duygusal müzik)
Gidiyor muyuz?
Biraz daha mı kalmak istersin?
Evet.
(Sarp) Sen de mi kalmak istersin?
Birazcık daha.
Tamam ama bir şartım var.
Neymiş?
Kardeşlerinizle beraber oynarsanız olur.
(Doruk) Ali'yle Ali de mi?
Evet. Ali'yle Ali de.
(Duygusal müzik)
Tamam.
Gelin, bir sarılayım size bakalım.
Gelin bakalım.
Hadi gidelim onların yanına.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Müzik)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Kapı açıldı)
Çay ister misin abla?
Öf! Gönder gelsin.
-Afiyet olsun. -Eyvallah.
Şeker bıraksaydın bari ya.
-Dündar amca hoş geldin. -Hoş bulduk. Nasıl, var mı hareket?
Yok. Yok yani öyle giriyorlar, çıkıyorlar ama hiçbir şey almıyorlar.
Allah Allah!
Ben çok üzülüyorum tabii bu duruma böyle yani...
Sen üzülme kızım ya. Ticaret bu.
Bazen iyi olur, bazen kötü olur. Ne yapalım?
Yok, yok. Ben kesin uğursuzum.
(Dündar) Yok canım, öyle deme.
Hadi, sen bugün erken çık. Ben nasılsa dükkândayım.
Yok.
Yok, ben sizi burada bırakamam öyle yani...
Hem zaten gidersem, babam kızar bana.
Hadi, hadi. Gerekirse ben konuşurum babanla. Sen gençsin.
Git, gez, toz, eğlen.
(Dündar) Yarın sabah da güler yüzünle gel.
Peki madem...
...öyle diyorsanız.
Kolay gelsin.
Sağ ol. Evdekilere de selam söyle.
-İyi günler. Kolay gelsin. -İyi günler efendim. Hoş geldiniz.
Merhaba, merhaba.
Düğünümüz için kumaş almaya geldik, hep beraber.
Tabii efendim. Nasıl bir şey arzu etmiştiniz?
(Müzik)
Emre Bey, çok iyi bir insan.
Yani, böyle bir insan kaldı mı diyorsun. Sonra, pat diye karşına çıkıveriyor.
Öyledir. Çok iyidir Emre.
Eşi çok şanslı bir kadın.
Ölmüş.
Ne? Ne dedin?
Karısı ölmüş.
Neden? Nasıl ölmüş?
Onda da Bahar'ın hastalığından varmış.
Ah çok üzüldüm.
Bak, görüyor musun?
Yazık adamcağıza.
İyilerin şansı olmuyor.
(Müzik)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Geçiş sesi)
Pırıl!
(Bahar) Pırıl, Pırıl!
Pırıl, Pırıl!
Pırıl! Pırıl! Pırıl!
Duyuyor musun beni? Pırıl!
(Bahar) Pırıl!
Pırıl! Pırıl!
Uyan lütfen Pırıl! Pırıl!
Pırıl, hadi kalk. Kalk.
(Bahar) Pırıl, duyuyor musun beni?
Beni duyabiliyor musun?
Sen bütün o ilaçları içtin mi?
Niye böyle bir şey yapıyorsun? Hadi kusman lazım. Çabuk.
-Çabuk. -Hayır istemiyorum.
-Saçmalama! Kusacaksın hepsini. -İstemiyorum. Hayır.
-İstemiyorum. -(Bahar) Kalk!
(Bahar) Geç şöyle.
Tamam tutuyorum seni. Çök.
Çök, yavaş.
(Bahar) Dur, tamam. Bekle.
(Bahar) Tamam bekle. Bekle tutacağım seni.
Şimdi, bütün o ilaçların hepsini çıkartacaksın. Duydun mu beni? Hadi.
Hayır. Çıkarmak istemiyorum. Ölmek istiyorum.
Saçma sapan konuşma. Ölemezsin sen. Senin iki tane çocuğun var ya!
Onlar için yapabileceğin tek şey, şu anda kusmak. Hadi.
(Bahar) Hadi.
(Pırıl kusuyor)
(Köpekler havlıyor)
(Müzik...)
(...)
Hah gel oğlum gel. Al bunu, bunları.
Orada da var.
Çok çabuk, Nuriye Hanım'a gidecek ama sallanma sakın.
Niye sallanayım Hasan Bey? Bırakıp geliyorum hemen.
Siz gençler, hep öyle dersiniz ama iki arkadaş görünce...
...dünyayı unutursunuz ya.
Fesupanallah!
Ne genç, ne genç, ne genç?
Bravo Enverciğim.
(Hareketli müzik...)
(...)
Yürü Enver!
Baba.
Aa! Şirin, senin ne işin var burada?
Dündar amca, erken bıraktı bugün beni.
Bakma öyle. Doğruyu söylüyorum vallahi. İstiyorsan ara.
Tamam, tamam da senin burada ne işin var?
O kızın evde olduğunu hatırlayınca, biraz zaman geçireyim dedim.
Bir de annemin o sevdiği pastadan alacaktım ama kalmamış.
Sen ne yapıyorsun asıl burada?
Esat Bey rahatsızmış biraz.
Erken kapattı muayenehaneyi. Ben de fırsattan istifade...
...biraz alışveriş yapayım dedim. Evin eksikleri falan.
(Şirin) İyi de sen buradan alışveriş yapmazsın ki.
Hep bizim manavdan alırsın. Niye buraya geldin?
Biraz değişiklik yapayım dedim canım. Farklı şeyleri denemeli insan.
İyi tamam. Ver bana, yardım edeyim sana.
Yok, yok. Tamam, tamam. Gerek yok.
Benim biraz daha işim var. Sen eve git hadi.
İşte tamam. Ver bana birazını, ben eve götüreyim.
Gerek yok.
Ya ne demek gerek yok, baba ya?
Senin ağır taşımaman lazım. Verir misin şunu?
Karışma benim işime canım! Ben vermeyeceğim diyorsam, vermiyorumdur!
Karışma!
Sen kalp ameliyatı olduktan sonra, iyice değiştin.
Huyun suyun değişti senin.
(Şirin) Vallahi böyle, mantıksız insana dönüştün.
Tamam. Taşıtma. Okey.
Ama söyleyeceğim anneme bunu, haberin olsun.
Allah Allah ya!
(Müzik)
Nasılsın?
Mutsuz.
Onun dışında nasılsın?
İyiyim.
Bir hastaneye gitmemiz gerek.
Yok, yok. Gerek yok.
Ama belki mideni yıkarlar ya da başka bir şey yaparlar. Bir baksınlar.
Hayır. İstemiyorum.
Bahar...
...teşekkür ederim.
(Duygusal müzik)
Ali'yle Ömer'i, aklından hiç çıkarma olur mu?
Senin iki tane çocuğun var ve küçücükler.
Öyle üzüldün diye, çekip gidemezsin ki.
Öyle mi?
Gidemez miyim?
Gidemezsin.
Ya nasıl kalacağımı bilmiyorsam?
Öğreniyorsun.
Kolay olmuyor...
...ama öğreniyorsun.
Öğrenmek istemiyorum.
İstesen de istemesen de öğreniyorsun.
Hayat böyle.
(Duygusal müzik)
Hadi gel. Azıcık uzan.
Dur yavaş, yavaş.
(Duygusal müzik...)
(...)
Bir şey ister misin?
İsterim.
Senin yerinde olmak isterim.
Kimse benim yerimde olmak istemez.
Emin ol.
Bir şeye ihtiyacın olursa, seslenirsin.
Tamam.
Gel oğlum. Gir sen de. Gir bakalım.
(Bahar) Aa, hoş geldiniz.
(Ali ağlıyor)
Ne oldu? Bir şey mi oldu?
-Nasıl geçti bakalım? -(Nisan) Çok güzel geçti.
-(Nisan) Anne. -Hı?
Biliyor musun, öyle güzel köpekler vardı ki hepsi bizi çok sevdi.
Bir tane köpek vardı, benim peşimden hiç ayrılmadı.
Babam dedi ki köpek alabilirmişiz.
Hem de iki tane.
Tamam peki. Hadi siz gidin, bir elinizi yıkayın bakalım.
Pırıl'ı bir hastaneye götürsen iyi olur.
Neden?
İlaç içmiş. Hem de bir kutu.
İlaç mı içmiş?
Evet ama merak etme. Ben fark eder etmez, hemen kusturdum onu.
Şimdi yukarıda uzanıyor.
Şimdi nasıl?
İyi gibi ama yine de bir doktor görse iyi olur.
Hay Allah'ım! Hay Allah'ım ya!
Leyla sen istersen, Pırıl'ı yalnız bırakma olur mu?
Yani Sarp yanından çıkınca, sen onun yanında dur. Öyle daha iyi olur.
Tabii, tabii Bahar Hanım.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Yüksek sesle müzik çalıyor)
-Ne oluyor ya? -Ne var be?
Ne yapıyorsun kızım sen?
Ne yapıyorsun sen? Ev gürültüden yıkılıyor.
Bu ne ya, bu ne? Bu evin hali ne?
(Şirin) Biz sana böyle mi bıraktık?
Biz sana sadece orayı kiraladık, tamam mı? Sana bir oda verdik.
Evi böyle kullanamazsın, istediğin gibi.
Amma abartıyorsun ha.
Bana bak kızım.
Benim annem, böyle dağınıklıkları sevmez. Tamam mı?
Bu evde, kimse böyle dağınıklıkları sevmez.
Ya adam gibi davranırsın...
...ya da defolup gidersin.
Dağınıklık sevmiyorsunuz ama parayı seviyorsunuz.
(İdil) Kirayı almayı biliyorsunuz. Oh!
Ne biçim konuşuyorsun sen ya? Ha?
Ne biçim konuşuyorsun?
(Şirin) Kimse seni istemiyor kızım. Duydun mu beni?
Hey! Seni kimse istemiyor.
Sen kimse istemediği için sen buradasın.
Benim annemle babam, sana acıdığı için sen buradasın tamam mı? O yüzden o--
(Kapı vuruluyor)
Bu burada bitmedi.
Hah anneciğim. Hoş geldin.
Hoş geldin. Gel, gel. Evinin halini gör.
Ya bu kız var ya, evi mahvetmiş ya, rezil etmiş resmen!
Tamam kızım. Sırası mı şimdi?
Ya ne demek, sırası mı şim...
Bunu böyle bırakayım. Diğerini de hemen alıp, geliyorum.
Emre Bey, benim küçük kızım Şirin. Emre Bey.
Merhaba. Nasılsınız?
İy... İyiyim.
Ben şaşırdım sizi bir an görünce.
Siz tanışıyor muydunuz?
Ben kafeye seni görmeye gelmiştim ama sen yoktun. Orada tanışmıştık.
Emre Bey olduğunu bilmiyordum.
İçeri buyurmaz mısınız?
Size bir çay ısmarlayayım.
Şey, ben çay suyu koymuştum da. Sen çay içersin diye düşünmüştüm.
Ben de çok söyledim ama çok işim var dedi.
Ya aslında, işin o kadar da acelesi yok.
(Emre) Sizi rahatsız etmeyecekse tabii, bir çayınızı içerim.
Olur mu hiç öyle şey? Çok memnun oluruz.
Tamam ben diğer valizi de alıp, hemen geliyorum.
(Hareketli müzik)
Anne, biz bu adamı çağırıyoruz ama ev gerçekten berbat!
O kadar mı kötü?
Gördün mü?
(Hatice) Kızım sen şaka mı yapıyorsun? Ev pırıl pırıl.
-Nasıl ya? -Ee, bak işte.
-Ama... -(Hatice) Emre Bey buyurun, buyurun.
Bunları nereye bırakayım?
Şuraya koyun, biz içeri geçelim.
-(Emre) Tabii. -(İdil) Emre'nin sesini mi duydum?
‘Emriko’!
(İdil) Ya teşekkür ederim, eşyalarımı getirdiğin için.
(Emre) Rica ederim.
Hadi gel, çay yaptım.
Çay mı?
Çayı boş ver şimdi. Önce valizini al.
Çayı sonra içeriz.
Baban gelmedi mi hâlâ?
Yok gelmedi.
-Ben asayım onu. -Teşekkür ederim.
Bunlar da babamın terlikleri.
Çok sağ ol.
(Müzik)
Hasan Bey...
...iyi akşamlar. Çıkıyorum ben.
Bu aldıklarımın ücretini kasaya bıraktım.
İyi aferin, aferin.
Siz çıkmıyor musunuz?
Birazdan çıkacağım ben de.
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Sağına soluna dikkat et oğlum. Serserilere uyma.
Tamam uymam.
Hadi.
Nasılsın bakalım yeni evinde?
İyiyim.
Hatice teyzeyle Enver amca çok iyi insanlar.
Bizim kız da iyidir de zaman zaman dağıtır biraz.
Genç o. Arada olur öyle.
Evet ya, gencim ben.
Enver hep, gençlere hoşgörülü olmak lazım der.
Bence haklı.
Onlara hoşgörüsüz olursak, bizden uzaklaşırlar.
Daha da kötü şeyler yapabilirler.
Duydun mu?
Annen baban olsaydım, duyardım ama ne yazık ki sadece kuzeninim.
Ebeveynin değilim.
Evet. Hatice Hanım'ın, dillere destan böreği de geldi. Buyurun.
Gerçekten çok güzel kokuyor.
Siz bir de tadına bakın, öyle konuşun Emre Bey.
Acaba bana, Emre Bey demeseniz mi Şirin Hanım?
Olur.
Emre.
Şeker alır mısın?
Yok şeker kullanmıyorum.
(Müzik...)
(...)
(Kapı zili çalıyor)
-(Hatice) Hoş geldin Enver. -Hoş bulduk.
Bunlar nereden çıktı böyle?
(Enver) Alışveriş yaptım.
-(Hatice) Emre Bey içeride. -(Enver) Öyle mi?
-Aa, hoş geldiniz. -(Emre) Hoş bulduk.
-(Enver) Nasılsınız? -Sağ olun. Siz?
İyiyim ben de. Teşekkür ederim.
(Emre) İdil'in eşyalarını getirdim.
Karşılığında bana, bu muazzam böreği ikram ettiler sağ olsunlar.
Aa, ama karım diye söylemiyorum...
...o börek sahiden muazzamdır yani.
(Emre) Gerçekten öyle.
Babacığım alayım ben onları, sana da börek getireyim.
(Enver) Olur kızım, yerim.
Hatice, ben terliklerimi göremiyorum.
Terliklerinizi bana verdiler, ben onları çıkartayım.
Olur mu öyle şey! Ben bunları giyerim. Hayır, katiyen.
Buyurun. Rahatsız olmayın, geçin hadi.
(Emre) Teşekkür ederim.
(Çay dolduruyor)
-Emre Bey evli galiba. -Öyleymiş.
Ama eşi, ablanın hastalığından vefat etmiş.
Gerçekten mi?
Bugün Ceyda söyledi bana. Çok üzüldüm.
Ben de çok üzüldüm.
Gençtir de tabii şimdi.
(Hatice) Öyleymiş.
(Müzik)
-Buyur babacığım. -Teşekkür ederim kızım.
-Sağ olasın. -Afiyet olsun.
Hmm, hmm, hmm.
Hatice Hanım...
...acaba siz bu böreği, bizim kafe için yapar mısınız?
-Nasıl? -(Emre) Satmak için.
Bizim kafedeki börekten, pek memnun değilim.
Siz bunu bizim için yaparsanız, gerçekten herkes bayılır.
Her gün mü?
Yoo, zor olacaksa her gün şart değil.
Haftada birkaç gün yapsanız yeter.
Yok canım, niye zor olsun. Yıllardır yaptığım bir şey zaten.
-(Emre) Güzel. -Tabii, tabii yapar.
Ben de anneme yardım ederim.
Biliyorum ben nasıl yapıldığını.
O zaman, oldu bu iş.
(Müzik)
(Kapı vuruluyor)
(Kapı açıldı)
(Leyla) Pırıl Hanım, yemek yemek ister misiniz?
(Leyla) Size bir şey hazırlayayım mı?
İstemiyorum.
Ama olmaz, bütün gün yemek yemediniz.
Bir şeyler yemeniz lazım.
İstemiyorum dedim.
(Müzik)
(Kapı kapandı)
-(Enver) Hatice, kızlar yattılar mı? -Yattılar.
-(Enver) İyi geceler o zaman. -Sana da.
(Müzik)
Enver...
...sen şeyi fark ettin mi? -(Enver) Neyi?
-Emre Bey'i. -Ne olmuş Emre Bey'e?
Sanki Şirin'e...
Neyse, boş ver.
Sanki Şirin'e ne?
Ne bileyim?
Belki bana öyle geldi ama sanki Şirin'den hoşlanmış gibiydi.
Olur mu öyle şey Hatice.
Niye olmasın? Yaşları birbirine denk.
Şirin de güzel bir kız.
Bunun güzellikle ne alakası var?
Çocuk bize, nezaket ziyareti yapmış.
Bir çayımızı içmiş, gitmiş. Sen nereden çıkartıyorsun bunları?
Neyse canım, unut gitsin, boş ver.
Şirin, Suat'tan kurtulsun istiyorum ya, belki o yüzden böyle görmek istedim.
Hadi iyi geceler.
(Müzik)
(Enver) Peki sen nereden çıkardın, Emre'nin Şirin'i beğendiğini?
(Enver) Uyduracak halin yok sonuçta.
(Müzik)
Sen, onun nasıl çay içtiğini gördün mü?
Yok.
Dikkat etmedin tabii.
(Müzik)
(Plastik çarpma sesi)
(Sessizlik)
(Leyla) Günaydın Pırıl Hanım.
Nasılsınız?
Çocuklarla birlikte, kahvaltı yapalım mı?
Bir şey yemeyeceğim ben.
Hastalanacaksınız ama.
(Müzik)
Umarım öyle olur.
Hastalanıp ölürüm inşallah.
Bahar bakar onlara.
Örnek anne olarak.
(Müzik)
-Günaydın Sarp Bey. -Günaydın.
Leyla!
Pırıl nasıl oldu?
Hiç iyi değil efendim.
Biraz önce odaya geldi ama...
...hiç durmadı, hemen yukarı çıktı, kendi odasına.
Çocuklar yalnız mı?
Şu an yalnızlar. Ben de onlara, kahvaltı hazırlamak için geldim.
Tamam.
Ben onların yanına gideyim.
(Müzik...)
(...)
(Telefon çalıyor)
Alo, Sarp.
Suat Bey, benim Leyla.
Sarp Bey'in telefonundan, gizli arıyorum sizi.
(Leyla ses) Pırıl Hanım çok kötü. Dün bir kutu ilaç içmiş.
İlaç mı içmiş?
-İntihar mı etti? -Evet efendim.
-Nasıl şimdi? -(Leyla ses) Çok üzgün.
Hiçbir şey yemiyor.
Suat Bey, benim şimdi telefonu kapatmam gerek.
Tamam. Teşekkür ederim Leyla.
(Müzik)
(Kapı açıldı)
(Bahar) Günaydın Leyla.
-Pardon. Korkuttum mu seni? -Yok. Hayır efendim.
-Sen iyi misin? -İyiyim Bahar Hanım.
(Müzik)
Ben...
Bahar Hanım, sevgilimi aradım ben. Günlerdir konuşamadık.
Bazen bu şekilde çalışmak çok zor oluyor.
Ama bu paraya ihtiyacım da var.
Bana bir açıklama yapmak zorunda değilsin.
Eğer Sarp Bey'e söylemezseniz, çok sevinirim.
-Tabii ki söylemem. Merak etme. -(Leyla) Çok teşekkür ederim.
(Müzik)
Günaydın.
-Günaydın İdilciğim. -(Hatice) Günaydın kızım.
Sen niye, bu kadar erken kalktın?
Ne bileyim hoşuma gidiyor, sizin bu aile kahvaltılarınız.
(İdil) Rahatsız etmiyorum değil mi?
Aşk olsun kızım. Biz memnun oluyoruz. Geç, otur.
Yok canım, olur mu hiç?
-Ben sana tabak koyayım. -(İdil) Yok, yok.
Ben alırım. Teşekkür ederim Hatice teyze.
-(Hatice) Çay koyayım sana. -Teşekkür ederim.
İdil, senin ailen ne yapıyor? Nerede yaşıyor?
(İdil) Onlar karşıdalar.
Babam öldü zaten, annemle de geçinemiyoruz.
-Küs müsünüz? -Yoo, bu aralar değiliz.
Görüşmüyoruz çünkü.
Genelde görüşünce küseriz.
Peki Emre?
(Şirin) Senin amcanın oğlu oluyordu, değil mi?
(İdil) Evet.
Ama daha yakınız, kardeş gibiyiz.
Emre Bey'in anne-babası ne yapıyor?
(İdil) Onun... Onun da babası öldü. İkimizin babası, aynı kazada öldü.
Vah vah...
Başınız sağ olsun.
Sağ olun. Ama Emre'nin annesiyle arası iyi.
Bizim gibi değiller onlar. Gerçi yengem, bayağı değişik biridir ama.
Emre onu idare eder. Emre, herkesi idare eder zaten.
On kızı birden idare eder, çapkın Emre.
Allah Allah!
Hayır o kadar çapkınsa, niye hâlâ yüzüğünü takıyor acaba?
(Şirin) Hem de ölmüş karısının yüzüğünü.
Tamam, hadi artık kapatalım bu konuyu.
Genç, bekâr adam. Onun özel hayatını konuşmak bize düşmez.
Anne hep salatalık doğramışsın, domates yok mu?
-Evde domates yoktu. -(Şirin) Nasıl yok?
Dün babam aldı. Karşılaştık biz dün onunla, domates vardı.
Ne oldu baba domateslere?
(Hatice) Kızım, baban domates getirmedi ki eve.
-Siz nerede karşılaştınız? -(Enver) Yolda karşılaştık biz.
Yanlış görmüşsün sen.
Ben kalkayım. Acelem var, geç kalacağım yoksa.
-Afiyet olsun size. -(İdil) Sağ ol.
(Hatice) Güle güle canım.
-Allah'a ısmarladık. -(İdil) Güle güle.
(Kapı vuruluyor) Gel.
Beni çağırtmışsınız.
Hemen çocukları hazırla, gidip kızımı alacağız.
-Anlamadım. Dağ evine mi gidiyoruz? -Evet, aynen öyle yapacağız.
Ama Sarp Bey, beni orada görmek istemediğini söylemişti.
Sarp (Bip) ne söylediği, benim umurumda bile değil.
Oraya gidip, kızımı alıp, eve getireceğim!
-Suat Bey, bir şey mi oldu? -Evet, kızım intihar etmeye kalkmış.
O beş para etmez serseri yüzünden, kendini öldürmeye kalkmış!
Bu saçmalığa, daha fazla seyirci kalmayacağım.
Tamam, ben bir ekip ayarlayayım o zaman.
-İsterseniz, siz gelmeyin Suat Bey. -Ne demek siz gelmeyin?
O benim kızım ve gidip kızımı kendim alacağım.
(Münir) Tamam, peki.
O zaman bana, birkaç saat izin verin, gerekli ayarlamaları yapayım.
Tamam.
Git, beni haberdar et.
(Gerilim müziği)
(Azmi ses) Alo.
Bizim buluşma yattı, acil işim çıktı.
Ne işi?
Allah kahretsin.
(Gerilim müziği)
Ne haber Ceydoş?
Nereden aklına geldi şimdi? Bana hep öyle seslenirdin.
Daha bunamadık. Neden aklıma gelmesin ki?
Ben bile unutmuşum, öyle seslendiğini.
Bu akşam kafe tenha olur. O yüzden, seni yemeğe götüreceğim.
Yemeğe? Beni?
Evet, ne var bunda?
Şurada çok tatlı mekân var. Çıkarız, oraya geçeriz.
Bu halde, bu kılıkta, bu saçla yemeğe?
Ne var halinde?
Yok. Hayatta olmaz.
Olur, olur. Çok da güzel olur.
Eve gidip, karalar bağlayacağına...
...oturursun, bunca yıl neler olduğunu anlatırsın bana.
(Müzik)
Yok.
Başka zaman. Hani benim üstüm falan daha düzgün--
Manyak mısın? Üstün başın gayet güzel, mızmızlanma.
Patronun konuşuyor. Ne dersem o, tamam?
İyi madem.
Görüşürüz. Kolay gelsin.
(Müzik)
(Hatice) Afiyet olsun.
(Hatice) Boşu alayım mı?
-Beş numaranın hesabı. -Kandırdım Ceyda'yı.
Akşam iş çıkışı, yemeğe götüreceğim.
-(Hatice) Tamam dedi mi? -Zorla dedirttirdim.
Çok sevindim. En azından, biraz açılmış olur kızcağız.
Biraz zaman geçsin, onu bir arkadaşımla tanıştıracağım.
Nasıl yani? Kiminle?
Bir erkek arkadaşımla. Çok düzgün bir çocuktur.
Tabii. İyi olur.
-Hadi hayırlısı. -Hayırlısı.
(Müzik)
Ee, ne yaptınız dün evde?
Emre Bey, beni eve bıraktı işte.
Sonra doğal olarak, bir çay içmeye davet ettik.
Yanına da benim yaptığım börekten verdik.
Emre Bey, benim böreğimi çok sevdi.
Bana dedi ki; Hatice Hanım bu börekten bize de yapsanız, kafeteryada satarız.
Aa! Vallahi mi diyorsun kız?
Evet.
İyi, oradan da para gelecek ne güzel.
Öyle görünüyor.
Kız anne var ya, sen ne yapsan tutar burada.
Düşünüyorum da şimdi kekin, böreğin, açman, pişin, sarman...
Gerçi sarma olmaz buraya ama...
Uff! Kurabiye, ıslak kek.
Ben nasıl söyleyeyim şimdi hepsini? Hele bir başlayalım da.
Ne olacak canım, ben söylerim. Akşam yemeğe götürecek de beni.
Aa, öyle mi?
Öyle değil.
Şey... Arkadaşça gayretleniyor işte.
(Ceyda) Benim kafam dağılsın diye.
Yoksa bana mı bakacak?
(Musluk açıldı)
Dün...
...bizdeyken... (İçerden bardak kırıldı)
...sanki Emre Bey...
...ya da yanılıyorumdur, bana öyle gelmiştir.
-Bizim Şir-- -(Emre) Hatice Hanım pardon.
Bir bardak kırıldı da size zahmet, ilgilenir misiniz?
Tabii, hemen geliyorum.
(Müzik)
(Şirin) Hoş geldiniz.
Hoş bulduk.
Ben bebek için nevresim takımı dikeceğim de...
-Yalnız o nevresim tak-- -Hah, şurada galiba.
Şu ikisine bakabilir miyim? Pembeyle, maviye.
-Bu değil mi? -Evet, onlar.
Çok güzel kumaştır.
Geçenlerde benim annem de aldı bu kumaştan.
Bizim komşuya dikti, çok güzel oldu.
Artan kumaşlarla da mangal yaptık. Vallahi çok güzel tutuşuyorlar.
Biz de ailecek şaşırdık.
Öyle mi?
Fena tutuşuyor demek ki.
Evet. Öyle.
Canım, bebek (***) değil ya?
Kaç metre vereyim size, şöyle?
-(Dündar) Aa Suzancığım, hoş geldin. -(Suzan) Hoş bulduk.
-Tanıştın mı Şirin'le? -(Suzan) Tanıştık.
Ama senin eşin olduğunu söylemeye, fırsat bulamadım daha.
Hı?
(İdil) Bakalım Şirin'in odasında neler varmış.
(Müzik...)
(...)
Vay...
Şirin'e bak sen.
Oo...
-İdilciğim ne haber? -İyidir, senden?
İyidir. Hangi rüzgâr attı?
Bak, ben ne buldum.
(Müzik)
Oo...
Kızım yalnız bu bayağı iyi.
Annenin mi yine?
Kimin olduğunu boş ver de yine aynı şeyi yapacağız, tamam mı?
Ama fazla zamanım yok.
Atölyeye sormam lazım.
Bu kadar taşı sök, yerine yenisini tak, zaman alacaktır.
Abi, benim hiç zamanım yok.
Kızım, her şeyin yapılabileceği bir zaman var.
Sihirli değneğim yok ki benim.
Ama denerim. Çabuk olmalarını söylerim.
(Arama tonu)
Abi ne haber?
Bir durumumuz var da acil biraz.
-Baba, burayı boyar mısın? -(Sarp) Tabii ki.
(Bahar) Size meyve soydum. Pardon.
Anne sen de otur.
Anne sen de otur, sen de.
Benim mutfakta biraz işim var, onu halledeyim öyle.
Şimdi otur, şimdi, şimdi... (Kapı vuruluyor)
Ben bakarım.
(Müzik)
-Buyurun. -Ben Pırıl'ın babasıyım.
Ne işin var burada?
-Kızımı almaya geldim. -Ne demek bu?
(Suat) İntihara kalkışmış, senin yüzünden.
Daha doğrusu, sizin!
(Doruk) Baba.
Çocuklar siz mutfağa geçin. Bahar, sen de lütfen.
Kızıma haber ver, hazırlansın.
Onları hiçbir yere götüremezsin.
Burada kalmak zorundalar.
Emin misin götüremeyeceğimden?
Zorla mı götüreceksin Pırıl'ı, çocuklarımı?
(Suat) Sen zaten, onları burada istemiyorsun ki.
Ben kızımı sokakta bulmadım, torunlarımı da!
(Suat) Artık onları görmeyeceksin. Her şey bitti!
İmkânlarım ve gücüm artık arkanda değil.
Gerçi senin kendi paran var, sorun olmaz.
Konu para değil. Onlar, burada kalmak zorunda.
Değiller.
Nezir oteli bulmamıştı.
Pırıl sana yalan söyledi.
Seni o kadınla burada, baş başa bırakmamak için buraya geldi.
Yalan söylüyorsun.
Doğru söylüyor.
Baba, götür beni buradan.
Pırıl!
Leyla...
...çocukları hazırlar mısın?
(Müzik)
Bahar!
(Müzik)
(Kapı kapandı)
Babanla konuştuklarını duydum. Gidiyormuşsunuz.
Evet, gidiyoruz.
-Sarp'ı da sana bırakıyorum. -Hayır.
Hayır, bizi de götür lütfen.
Pırıl sana yalvarıyorum, bizi de götür buradan.
(Müzik)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Belgin Yılmaz - Bülent Temur...
...Çağıl Doğan - Çağrı Doğan - Ayhan Özgören
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Jenerik müziği...)
(...)